ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت کودکان (BFQ-C) در یک نمونه ایرانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران

2 مربی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران (نویسنده مسئول)

3 مربی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران

چکیده

هدف از انجام این پژوهش بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت کودکان در یک نمونه ایرانی بوده است. از میان دانش‌آموزان 8 تا 14 سال مدارس ابتدایی و راهنمایی استان چهارمحال و بختیاری، 445 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شد و با پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت کودکان مورد سنجش قرار گرفتند. جهت تعیین اعتبار و روایی پرسشنامه، آزمون آلفای کرونباخ و تحلیل عوامل به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که ضریب پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 825/0 و برای خرده مقیاس‌ها در دامنه از 92/0 تا 96/0 می باشد. همچنین تحلیل عوامل به روش حداکثر درست نمایینشان داد که مقدار ویژه تنها پنج عامل قابل توجه می‌باشند که به طور کلی 47/60 درصد از واریانس کل را تبیین می‌کنند. به طور کلی نتایج نشان داد که پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت کودکان، دارای ساختار عاملی روشن، همسانی درونی خوب و از روایی مناسبی در جمعیت ایرانی برخوردار می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


لاتین

Barbaranelli, C., Caprara, G.V., Rabasca, A., & Pastorelli, C. (2003). A

questionnaire for measuring the Big Five in late childhood. Personality and Individual Differences, 34, 645-664.

Barbaranelli, C., Fida, R., Paciello, M., Giunta, L. D., & Caprara, G. (2008). Assessing personality in early adolescence through self-report and other-ratings a multitrait-multimethod analysis of the BFQ-C. Personality and Individual Differences, 44 (4), 876-886.

Barbaranelli, C., Caprara, G. V., & Rabasca, A. (1998). BFQ-C Big-Five Questionnaire for Children, O.S. Florence: Organizzazioni Speciali.

Carver, C. S., & Scheier, M. F. (1996). Perspectives on Personality. Boston: Allyn & Bacon.

Del Barrio, V., Carrasco, M. A., & Holgado, F. P. (2006). Factor Structure Invariance in the Children's Big Five Questionnaire. European Journal of Psychological Assessment, 22 (3), 158-167.

Digman, J. M., & Inouye, J. (1986). Further specification of the five robust factors of personality. Journal of Personality and Social Psychology, 50, 116-123.

Ehrler, D. J., Evans, J. G., & McGhee, R. L. (1999). Extending Big-Five theory into childhood: A preliminary investigation into the relationship between Big-Five personality traits and behavior problems in children. Psychology in the Schools, 36 (6), 451-458.

Essau, C. A., Sasagawa, S., & Frick, P. J. (2006). Callous-Unemotional Traits in a Community Sample of Adolescents. Assessment, 13, 454–469.

Holgado, F. P., Carrasco, M., Del Barrio, V., & Moscoso, S. (2007). Factor Analysis of the Big Five Questionnaire Using Polychoric Correlations in Children. Quality and Quantity, 202–214.

Huey, S. J., Jr., & Weisz, J. R. (1997). Ego control, Ego resiliency, and the Five-Factor Model as predictors of behavioral and emotional problems in clinic-referred children and adolescents. J Abnorm Psychol, 106 (3), 404-415.

John, O. P., Caspi, A., Robins, R. W., Moffitt, T. E., & Stouthamer-Loeber, M. (1994). The "little five": exploring the nomological network of the five-factor model of personality in adolescent boys. Child Dev, 65 (1), 160-178.

Kohnstamm, G. A. (1998). Parental Descriptions of Child Personality: Developmental Antecedents of the Big Five?. Erlbaum, Mahwah, N.J: L. Erlbaum Associates.

Mervielde, I., Buyst, V., & De Fruyt, F. (1995). The validity of the big-five as a model for teachers' ratings of individual differences among children aged 4-12 years. Personality and Individual Differences, 18 (4), 525-534.

Muris, P., Meesters, C., & Diederen, R. (2005). Psychometric properties of the Big Five Questionnaire for Children (BFQ-C) in a Dutch sample of young adolescents. Personality and Individual Differences, 38 (8), 1757-1769.