تأثیر گروه درمانی شناختی به روش مایکل فری در کاهش پرخاشگری دانش‌آموزان پسر دبیرستانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه پیام نور مرکز تهران

2 مربی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران (نویسنده مسئول)

3 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران

چکیده

هدف از این مطالعه تعیین اثربخشی گروه درمانی شناختی با پروتکل مایکل فری بر کاهش پرخاشگری در دانش‌آموزان پسر دبیرستانی است. روش این پژوهش یک مطالعه آزمایشی با گروه کنترل است با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری، دانش‌آموزان پرخاشگر مشخص گردیدند؛ تعداد 20 نفر از این دانش‌آموزان به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه 10 نفره آزمایشی و گروه کنترل، گمارده شدند. سپس برنامه‌ی شناخت درمانی گروهی به روش مایکل فری به مدت 12 جلسه بر روی اعضای گروه آزمایشی اجرا شد. پس از پایان مداخله‌ی درمانی و یک ماه بعد، دوباره تست پرخاشگری از هر دو گروه اخذ شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که گروه درمانی شناختی، به طور قابل توجهی رفتارهای پرخاشگرانه دانش‌آموزان را کاهش می‌دهد. همچنین اثر آموزش تا زمان پیگیری باقی ماند. گروه درمانی شناختی به روش مایکل فری منجر به کاهش پرخاشگری دانش‌آموزان می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


فارسی

الیس، آلبرت و مکلارن، کاترین. (2005). درمان عقلانی، هیجانی و رفتاری. ترجمه: فیروزبخت (1385)، تهران انتشارات رشد.

امیدیان، مهدی (1390). بررسی اثربخشی آموزش گروهی کنترل خشم به شیوه عقلانی، عاطفی و رفتاری بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری زندانیان مرد زندان مرکزی شهرکرد. (پایان‌نامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه پیام نور مرکز تهران، تهران.

خونساری، میناسادات (1387). تأثیر گروه درمانی شناختی بر کاهش پرخاشگری دختران دانشگاهی استان تهران در سال تحصیلی 86 - 85. (پایان نامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه آزاد واحد کرج.

رافضی، زهره (1383). نقش آموزش کنترل خشم به نوجوانان دختر 15 تا 18 ساله در کاهش پرخاشگری. (کارشناسی ارشد)، دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی تهران، تهران.

زاهدی‌فر، شهین؛ نجاریان، بهمن و شکرکن، حسین (1379). ساخت و اعتباریابی مقیاسی برای سنجش پرخاشگری. مجله علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، دوره‌ی سوم (1 و 2).

شکیبایی، فرشته (1383). گروه درمانی مدیریت خشم با رویکرد شناختی رفتاری در نوجوانان مؤسسه‌ای. مجله تازه‌‌های علوم شناختی، بهار و تابستان 83، 59-66.

فری، مایکل (1384). شناخت درمانی گروهی (ترجمه علی صاحبی و همکاران)مشهد: جهاد دانشگاهی.

کاظمینی، تکتم؛ قنبری هاشم‌آبادی، بهرام‌ علی؛ مدرس غروی، مرتضی و اسماعیلی‌زاده، مسعود (1390). اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری در کاهش خشم و پرخاشگری رانندگی. مجله روانشناسی بالینی 3 (2)، 11-1.

کهریزی، احسان. (1388). تأثیر گروه درمانی شناختی به روش مایکل فری در کاهش افسردگی زندانیان استان قم. (پایان نامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن.

گلچین، مهری. (1381). تمایل به پرخاشگری در نوجوانان و نقش خانواده. مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی قزوین، بهار (21).

نعمتی، نعمت. (1388). اثر بخشی آموزش مهارت‌های مدیریت خشم در کاهش پرخاشگری زندانیان مرد. ماهنامه اصلاح و تربیت، سال هشتم (شماره 86).

 

لاتین

Beck, R., & Fernandez, E. (1998). Cognitive-behavioral therapy in the treatment of anger: A meta-analysis. Cognitive Therapy and Research, 22 (1), 63-74.

Blanchard, E. B., Lackner, J. M., Sanders, K., Krasner, S., Keefer, L., Payne, A., & Dulgar-Tulloch, L. (2007). A controlled evaluation of group cognitive therapy in the treatment of irritable bowel syndrome. Behaviour Research and Therapy, 45 (4), 633-648.

Deffenbacher, J. L., & McKay, M. (2000). Overcoming Situational Angerand General Anger: Therapist protocol. Oakland, CA: New Harbinger.

Flanagan, R., Allen, K., & Henry, D. J. (2010). The impact of anger management treatment and rational emotive behavior therapy in a public school setting on social skills, anger management, and depression. Journal of Rational - Emotive and Cognitive - Behavior Therapy, 28 (2), 87-99.

Flanagan, R., Allen, K., & Henry, D. J. (2010). The impact of anger management treatment and rational emotive behavior therapy in a public school setting on social skills, anger management, and depression. Journal of Rational - Emotive and Cognitive - Behavior Therapy, 28 (2), 87-99.

Geen, R. G. (2001). Human Aggression (2nd Ed.). Buckingham England; Phildelphia, PA: Open University Press.

Gotoh, M. (2009). Treatment and rehabilitation programs for young alcoholics: Acquiring the ability through group therapies and cognitive-behavioral therapies to communicate with others to lead a new life. Japanese journal of Alcohol Studies & Drug Dependence, 44 (5), 579-603.

Hamdan-Mansour, A. M., Puskar, K., & Bandak, A. G. (2009). Effectiveness of cognitive-behavioral therapy on depressive symptomatology, stress and coping strategies among Jordanian University students. Issues in Mental Health Nursing, 30 (3), 188-196.

Hample, P., & Peterman, F. (2008). Perceived coping and adjustment in adolescents. Journal of Adolescent Health, 38 (4), 409-415.

Hesse, K., & Klingberg, S. (2011). No reason for therapeutic pessimism: Cognitive behavioral therapy of negative symptoms in schizophrenic psychosis. Kein Grund für therapeutischen Pessimismus: kognitive verhaltenstherapie der negativsymptomatik schizophrener psychosen, 21 (1), 49-55.

Jalali-Tehrani, S. M. M. (1996). An application of cognitive therapy in Iran: The Khorasan Prison Project. Journal of Cognitive Psychotherapy: an international quarterly, 10 (3), 219-224.

Lazarus, R. S. (1991). Emotion and Adaptation. New York: Oxford University Press.

Lim, J. Y., Kim, M. A., Kim, S. Y., Kim, E. J., Lee, J. E., & Ko, Y. K. (2010). The effects of a cognitive-behavioral therapy on career attitude maturity, decision making style, and self-esteem of nursing students in Korea. Nurse Education Today, 30 (8), 731-736.

Maletzky, B. M., & Steinhauser, C. (2002). A 25-year follow-up of cognitive/behavioral therapy with 7,275 sexual offenders. Behavior Modification, 26 (2), 123-147.

Manicavasgar, V., Parker, G., & Perich, T. (2011). Mindfulness-based cognitive therapy vs cognitive behaviour therapy as a treatment for non-melancholic depression. Journal of Affective Disorders, 130 (1-2), 138-144.

Mayne, T. J., & Ambrose, T. K. (2004). Research review on anger in psychotherapy. Journal of Clinical Psychology, 55 (3), 353-363.

Morland, L. A., Greene, C. J., Grubbs, K., Kloezeman, K., Mackintosh, M. A., Rosen, C., & Frueh, B. C. (2011). Therapist adherence to manualized cognitive-behavioral therapy for anger management delivered to veterans with PTSD via videoconferencing. Journal of Clinical Psychology, 67 (6), 629-638.

Olmstead, T. A., Ostrow, C. D., & Carroll, K. M. (2010). Cost-effectiveness of computer-assisted training in cognitive-behavioral therapy as an adjunct to standard care for addiction. Drug and Alcohol Dependence, 110 (3), 200-207.

Petermann, U., Nitkowski, D., Polchow, D., Pätel, J., Roos, S., Kanz, F. J., & Petermann, F. (2007). Long-term effects of a cognitive-behavioral therapy program with aggressive children. Langfristige Effekte des Trainings Mit Aggressiven Kindern, 16 (3), 143-151.

Piet, J., Hougaard, E., Hecksher, M. S., & Rosenberg, N. K. (2010). A randomized pilot study of mindfulness-based cognitive therapy and group cognitive-behavioral therapy for young adults with social phobia. Scandinavian Journal of Psychology, 51 (5), 403-410.

Sadock, B. J., Sadock, V. A., Ruiz, P., & Kaplan, H. I. (2009). Kaplan & Sadock's Comprehensive Textbook of Psychiatry (9th ed.). Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins.

Schachter, S. & Singer, J. E. (1962). Cognitive, Social, and Physiological Determinants of Emotional State. Psychological Review, 69 (5), 379-399.

Shaver, P. R., & Mikulincer, M. (2011). Human Aggression and Violence: causes, manifestations, and consequences (1st ed.). Washington, DC: American Psychological Association.

Sukhodolsky, D. G., Kassinove, H., & Gorman, B. S. (2004). Cognitive-behavioral therapy for anger in children and adolescents: A meta-analysis. Aggression and Violent Behavior, 9 (3), 247-269.

Thomas, S. P. (2001). Teaching healthy anger management. Perspectives in Psychiatric Care, 37 (2), 41-48.

Vedel, E., Emmelkamp, P. M. G., & Schippers, G. M. (2008). Individual cognitive-behavioral therapy and behavioral couples therapy in alcohol use disorder: A comparative evaluation in community-based addiction treatment centers. Psychotherapy and Psychosomatics, 77 (5), 280-288.