کارآمدی پارادوکس درمانی بر نشانه های سوگ طولانی مدت و نشخوار فکری: یک پژوهش موردی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی بالینی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران

10.22055/psy.2026.50422.3475
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی پارادوکس درمانی بر نشانه های سوگ طولانی مدت و نشخوارفکری بود. این پژوهش در قالب یک مطالعه موردی بالینی انجام شد. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد. مراجع، خانمی 32 ساله، با تشخیص اختلال سوگ طولانی‌مدت به مدت بیش از 4 سال، در کلینیک روانشناسی دانشگاه تهران تحت درمان قرار گرفت. طراحی پژوهش به صورت خط پایه – مداخله – پیگیری بود. مداخلات درمانی شامل 4 جلسه‌ی انفرادی مبتنی بر اصول پارادوکس‌درمانی به تمرکز بر چارچوب تحلیل- پارادوکسی و با استفاده از فنون تداعی آزاد و برنامه زمانی پارادوکسی بود. ابزارهای سنجش شامل مصاحبه تشخیصی، مقیاس تجربه سوگ (GEI)و مقیاس نشخوار فکری نولن-هوکسما و مارو بودند. یافته‌ها نشان‌دهنده کاهش چشمگیر در شدت نشانه‌های سوگ و بهبود پایدار در نشخوار فکری بودند. همچنین، تغییرات مثبت در تنظیم هیجان، خودآگاهی هیجانی و بازسازی معنای فقدان در گزارش‌های مراجع و ارزیابی درمانگر مشهود بود. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که مدل پارادوکس‌درمانی بسیار کارآمد بود و تغییرات و پیشرفت های درمانی در پیگیری 2 ماهه و 6 ماهه بالای 80 درصد ارزیابی شد و در پیگیری های انجام شده عودی هم صورت نگرفت. با توجه به نتایج حاصل از یافته های پژوهش می توان گفت پارادوکس درمانی می‌تواند به عنوان یک مدل درمانی مؤثر در درمان سوگ طولانی‌مدت، مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

The Efficacy of Paradoxical therapy on Prolonged Grief Disorder and Rumination: A Case Report

نویسندگان English

Mobina Mohammadi 1
Mohammad Hassan Asayesh 2
1 PhD Student in Clinical Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
2 Assistant Professor, Department of Educational Psychology and Counseling, Faculty of Psychology and Education, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده English

The present study aimed to examine the effectiveness of paradoxical therapy in reducing symptoms of prolonged grief and rumination. This research was conducted as a clinical single-case study, using purposive sampling. The client was a 32 year old woman diagnosed with prolonged grief disorder for more than four years, who received treatment at the Psychology Clinic of the University of Tehran. The study employed a baseline–intervention–follow-up design. The therapeutic intervention consisted of four individual sessions based on the principles of paradoxical therapy, with an emphasis on the analytic–paradoxical framework and the use of techniques such as free association and paradoxical scheduling. Assessment tools included a diagnostic interview, the Grief Experience Inventory (GEI), and the Nolen Hoeksema and Morrow Rumination Scale. Findings indicated a marked reduction in the severity of grief symptoms and a sustained improvement in rumination. Additionally, positive changes in emotion regulation, emotional self awareness, and the reconstruction of meaning related to the loss were evident in the client’s reports and the therapist’s evaluations. The results suggest that the paradoxical therapy model was highly effective. Therapeutic gains were maintained at levels exceeding 80% at both the two month and six month follow ups, with no evidence of relapse. Based on these findings, paradoxical therapy may be considered a promising and effective therapeutic approach for the treatment of prolonged grief.

کلیدواژه‌ها English

Paradoxical Therapy
Prolonged Grief
PTC model
Rumination
Case Study

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 31 شهریور 1405

  • تاریخ دریافت 06 آبان 1404
  • تاریخ بازنگری 27 تیر 1405
  • تاریخ پذیرش 28 شهریور 1405